ترجمهی سورهی عنکبوت
رمضان ١٤٤٦
فروردین ١٤٠٤
تقدیم به روح پدر عزیزم
تقدیم به روح خواهر نازنینم
و تمام سفرکردگان به عالَمِ ناز
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۱
الم
- الف لام ميم
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۲
أَحَسِبَ النَّاسُ
أَنْ يُتْرَكُوا
أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا
وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ
- آیا مردم حساب کردند
- که تَرْک میشوند
- [همین]که بگویند: «ايمان آورديم»؟!
- و ايشان را آزمون نکنند؟!
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۳
وَلَقَدْ فَتَنَّا
الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ
فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا
وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ
- وحقیقتاً آزمودهایم
- کسانی را که از قَبْلِ ايشان بودند
- قطعاً خدا [به]کسانی که صادقاند علم دارد
- و قطعاً [به] اهل کذب علم دارد
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٤
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ
أَنْ يَسْبِقُونَا
سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ
- آیا آنان که به بدیها عمل میکنند، حساب میکنند
- که بر ما سبقت میگیرند؟!
- [چه] بد حُکْم میکنند!
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٥
مَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ اللَّهِ
فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ
وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
- آن که به ملاقات خدا رَجا داشت
- پس حتماً حتماً، أَجَلِ خدا آمدنیست
- و او شنوایِ عالِم است
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٦
وَمَنْ جَاهَدَ
فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ
إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ
- و آن که جهد میکند
- پس حتماً برای خودش جهد میکند
- قطعاً خدا از عالمیان بینیاز است
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٧
وَالَّذِينَ آمَنُوا
وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ
لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ
وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ
أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ
- و آنان که ایمان آوردند
- و [به] صالحات عمل کردند
- قطعاً از ايشان سَیئاتشان را میپوشانیم
- و حتماً ايشان را جزا میدهیم
- بهترِ آنچه را عمل کردند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٨
وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ
بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا
وَإِنْ جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي
مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ
فَلَا تُطِعْهُمَا
إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ
فَأُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
- و انسان را توصیه کردیم
- به والدینش نیکی کند
- و اگر جهد کردند بَرایَم شریک بگیری
- آنچه را [که] برای تو به آن علمی نیست؛
- پس اطاعتشان نکن
- محل رجوعتان به سوی من است
- پس آگاه کنم شما را به آنچه عمل میکردید
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٩
وَالَّذِينَ آمَنُوا
وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ
لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ
- و آنان که ایمان آوردند
- و [به] صالحات عمل کردند
- قطعاً ایشان را در [دسته] صالحین داخل میکنیم
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
١٠
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ
آمَنَّا بِاللَّهِ
فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ
جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ
كَعَذَابِ اللَّهِ
وَلَئِنْ جَاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ
لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ
أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ
بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ
- و از مَردُم کسانی میگویند:
- «به خداوند ايمان آورديم»
- پس آنگاه که در [راه] خدا اذیت شوند
- آزمایش[از سوی] مَردُم را قرار میدهیم
- شبیه عذاب خداوند
- و حتماً اگر نصرتی از [سوی] پروردگارت بیاید
- قطعاً میگویند: «همانا ما با شما بودیم»
- و آیا خدا عالِمتر نیست
- به آنچه در سینههای عالمیان است؟!
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۱۱
وَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ
الَّذِينَ آمَنُوا
وَلَيَعْلَمَنَّ
الْمُنَافِقِينَ
- و قطعاً خدا علم دارد
- [به] آنان که ایمان آوردند
- و قطعاً خدا علم دارد
- [به] اهل نفاق
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۱۲
وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا
اتَّبِعُوا سَبِيلَنَا
وَلْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ
وَمَا هُمْ بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُمْ مِنْ شَيْءٍ
إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ
- و اهل کفر به اهل ایمان میگویند:
- «راه ما را تَبعیت کنید
- و حتماً خطاهایتان را حمل میکنیم»
- و ایشان حاملِ چیزی از خطاهای آنها نیستند
- قطعاً قطعاً ايشان اهل کذباند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۱۳
وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ
وَأَثْقَالًا مَعَ أَثْقَالِهِمْ
وَلَيُسْأَلُنَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
عَمَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ
- و قطعاً سنگینیهایشان را حمل میکنند
- و سنگینیهایی با سنگینیهای خودشان
- و حتماً روز قيامت سؤال میشوند
- از آنچه اِفتِرا میبستند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۱٤
وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ
فَلَبِثَ فِيهِمْ
أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا
فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ
وَهُمْ ظَالِمُونَ
- و حقیقتاً نوح را سویِ قومش ارسال کردیم
- پس اقامت کرد میانشان
- هزار سال جُز پنجاه سال(: ۹٥٠ سال)
- پس، طوفان ايشان را گرفت
- در حالی که ایشان ظالم بودند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
١٥
فَأَنْجَيْنَاهُ وَأَصْحَابَ السَّفِينَةِ
وَجَعَلْنَاهَا آيَةً لِلْعَالَمِينَ
- پس او وَ اصحابِ کِشتی را نجات دادیم
- و ايشان را أیتی برای عالَمیان قرار داديم
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
١٦
وَإِبْرَاهِيمَ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ
اعْبُدُوا اللَّهَ
وَاتَّقُوهُ
ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ
إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
- و آنگاه که ابراهیم به قومش گفت:
- خداوند را عبادت کنید
- و تقوای او کنید
- آن، برای شما بهتر است
- اگر عِلْم داشتید
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
١۷
إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثَانًا
وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا
إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ
لَا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًا
فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ
وَاعْبُدُوهُ وَاشْكُرُوا لَهُ
إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
- قطعاً از غیرِ خدا بتها را عبادت میکنید
- و چیزهای غیرحقیقی خلق میکنید
- قطعاً آنهایی را که غیر از خدا عبادت میکنید
- برایتان مالکیتِ رزقی ندارند
- پس نزد خدا رزق را بطلبید
- و برای او عبادت کنید و شُکر کنید
- به سوی او مراجعه میکنید
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
١۸
وَإِنْ تُكَذِّبُوا
فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ
وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ
- و اگر تکذیب کنید
- پس همانا امتهایی از قَبْلِ شما تکذیب کردهاند
- و جُز ابلاغِ آشکار بر [عهدهی] رسول نیست
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
١۹
أَوَلَمْ يَرَوْا
كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ
ثُمَّ يُعِيدُهُ
إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ
- و آیا رؤیت نکردهايد
- خدا چگونه آفرينش را آغاز کرد
- سپس آن را اِعاده میکند
- قطعاً آن، بر خدا مُیسّر میشود
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۲۰
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ
فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ
ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ
النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ
إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
- بگو: «در زمین سِیْر کنید
- پس نظر کنید چگونه آفرينش را آغاز کرد
- سپس[به همینگونه] خداوند ایجاد و تربیت میکند
- ایجاد و تربیتِ آخرت را
- همانا خداوند بر همه چیز قادر است
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۲۱
يُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ
وَيَرْحَمُ مَنْ يَشَاءُ
وَإِلَيْهِ تُقْلَبُونَ
- عذاب میکند هر که را بخواهد
- و رحم میکند هر که را بخواهد
- و به سوی او قلب(:دگرگون شده) میشوید
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۲۲
وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ
فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ
وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ
وَلَا نَصِيرٍ
- و شما عاجزکننده(ی خدا) نیستید
- نه در زمين و نه در آسمان
- و از غیر خدا برایتان سرپرستی نیست
- و نصرتدهندهای نیست
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۲۳
وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَلِقَائِهِ
أُولَئِكَ يَئِسُوا مِنْ رَحْمَتِي
وَأُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
- آنان که به آيات خدا و ملاقات وی کافر شدند
- آنها از رحمت من مأیوس میشوند
- و آنها عذاب دردناکی برایشان هست
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۲۴
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ
إِلَّا أَنْ قَالُوا
اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ
فَأَنْجَاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ
لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
- پس جوابِ قومش نبود
- الّا این که گفتند:
- «به قتل برسانیدش یا به حریق بیفکنیدش»؛
- پس خدا او را از آتش نجات داد
- قطعاً در آن آیاتیست
- برای قومی که ایمان میآورند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۲٥
وَقَالَ إِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ
أَوْثَانًا
مَوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا
ثُمَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ
وَيَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا
وَمَأْوَاكُمُ النَّارُ
وَمَا لَكُمْ مِنْ نَاصِرِينَ
- و گفت: «قطعاً شما از غیر خدا اتخاذ کردهاید
- بتهایی
- برای مَودَّت بین خودتان در حیات دنیا
- سپس روز قيامت
- بعضیتان به بعضی [دیگر] کافر میشوید
- و بعضیتان بعضی [دیگر] را لعنت میکنید
- و مَأوایتان آتش است
- و نصرتدهندگانی برای شما نیست»
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۲٦
فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ
وَقَالَ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَى رَبِّي
إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
- پس لوط برای او(:ابراهیم) ايمان آورد
- و گفت: همانا من سوی پروردگارم مهاجرم
- همانا او عزیزِ حکیم است
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۲٧
وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ
وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ
وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا
وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ
- و برای او(:ابراهیم) اسحاق و يعقوب را بخشیدیم
- و در ذُریِّهی وی نبوت و کتاب را قرار داديم
- و اَجْرِ آن را در دنیا دادیمش
- و قطعاً قطعاً او در آخرت از صالحان است
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۲۸
وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ
إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ
مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ
أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِينَ
- و لوط آنگاه که برای قومش گفت:
- «همانا شما به زشتْکاری رو میآورید
- [که] شما را به آن[عمل]، سبقت نگرفته است
- احدی از عالَمیان
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۲۹
أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ
وَتَقْطَعُونَ السَّبِيلَ
وَتَأْتُونَ فِي نَادِيكُمُ الْمُنْكَرَ
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قَالُوا
ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
- «آیا حقیقتاً حقیقتاً به مردان روی میآورید
- و راه را قطع میکنید(:میبندید)
- و در مجلستان به زشتکاری روی میآورید؟!»
- پس قومش جواب نداشت الّا این که گفتند:
- «ما را به عذاب خدا بياور اگر از صادقینی»
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۳۰
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِي
عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ
- [لوط] گقت: «پروردگارا! مرا نصرت بده
- بر قوم مفسدان»
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۳۱
وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا
إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَى قَالُوا
إِنَّا مُهْلِكُو أَهْلِ هَذِهِ الْقَرْيَةِ
إِنَّ أَهْلَهَا كَانُوا ظَالِمِينَ
- و آنگاه که رسولانِ(:فرشتگانِ) ما آمدند
- ابراهيم را به بشارت گفتند:
- «قطعاً ما هلاککنندهی این آبادی هستیم
- که حقیقتاً اهل آن ظالم بودند»
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۳۲
قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطًا
قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ
بِمَنْ فِيهَا
لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ
كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ
- [ابراهیم] گفت:«همانا در آن لوط هم هست!»
- [فرشتگان] گفتند: «ما عالِمتریم
- به این که چه کسی در آن هست»
- قطعاً او وَ اهلش را نجات میدهیم إِلَّا زنش
- که بود از [دستهی] تکافتادگان
الْغَابِر: آن که از خانواده و همراهانش تک افتاده یا چهرهاش را غبارِ غم فرا گرفته است.
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۳۳
وَلَمَّا أَنْ جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا
سِيءَ بِهِمْ
وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا
وَقَالُوا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ
إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلَّا امْرَأَتَكَ
كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ
- و هنگامی که رسولان ما لوط را آمدند
- [لوط] بد[حال] شد
- از ايشان در مَضیقه افتاد
- و [رسولان]گفتند: «خوف نکن و مَحزون نباش
- قطعاً تو و اهلت را نجات میدهیم إِلَّا زنت
- [که] بود از [دستهی] ماندگان»
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۳٤
إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلَى أَهْلِ هَذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِنَ السَّمَاءِ
بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ
- قطعاً بر اهل اين آبادی عذابی از آسمان نازل کنیم
- به آنچه فِسق میکردند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۳۵
وَلَقَدْ تَرَكْنَا مِنْهَا آيَةً بَيِّنَةً
لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
- و حقیقتاً از آن [آبادی] آیتی روشن باقی گذاشتيم
- برای قومی که تعقّل میکنند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۳٦
وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا
فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ
وَارْجُوا الْيَوْمَ الْآخِرَ
وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ
- و برادرشان شعيب را سوی [شهر] مَدْيَنَ [فرستادیم]
- پس گفت: «ای قوم! خدا را عبادت کنید
- و به روز آخر(:قیامت) رَجا داشته باشيد»
- و در زمين فسادهای حسی و غیرحسی نکنید
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۳۷
فَكَذَّبُوهُ
فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ
فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ
جَاثِمِينَ
- پس او را تکذیب کردند
- سپس، لرزهی سخت ايشان را گرفت
- پس، در خانههاشان صبح کردند
- به رو در افتاده
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۳۸
وَعَادًا وَثَمُودَ
وَقَدْ تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ مَسَاكِنِهِمْ
وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ
فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ
وَكَانُوا مُسْتَبْصِرِينَ
- و عاد و ثمود را
- و حقیقتاً برای شما از مَسْکنهاشان بیان شده است
- و شیطان اعمالشان را بَرایِشان زینت داد
- سپس از راه [حق] منصرف کردشان
- و [ایشان از] بصیرتداران بودند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۳۹
وَقَارُونَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامَانَ
وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مُوسَى بِالْبَيِّنَاتِ
فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ
وَمَا كَانُوا سَابِقِينَ
- و قارون و فرعون و هامان را
- و حقیقتاً ایشان را موسی با بیّنهها آمد
- پس در زمین تکبّر کردند
- و [هر چند] سبقتگیرندگان[بر خدا] نبودند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
۴۰
فَكُلًّا أَخَذْنَا بِذَنْبِهِ
فَمِنْهُمْ مَنْ
أَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا
وَمِنْهُمْ مَنْ
أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ
وَمِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنَا بِهِ الْأَرْضَ
وَمِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنَا
وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ
وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
- پس، هر کدام را به گناهش مؤاخذه کردیم
- در نتیجه، از ايشان کسی بود
- بر او طوفان بیابانی ارسال کردیم
- و از ايشان کسی بود
- او را نعرهی شدید مؤاخذه کرد
- و از ايشان کسی بود به زمین فرو بُردیمش
- و از ايشان کسی بود غرق کردیمش
- و خداوند نبود که بِهِشان ظلم میکرد
- ولیکن خودشان را ظلم میکردند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٤١
مَثَلُ الَّذِينَ
اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ
كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتًا
وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوتِ
لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
- مَثَلِ آنان که
- از غیرِ خدا سَرپَرستانی اتخاذ کردند
- مَثَلِ عنکبوتست که خانهای اتخاذ کرد
- و حقیقتاً حقیقتاً سُستترینِ خانههاست
- اگر عالِم بودند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٤۲
إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ
مَا يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ مِنْ شَيْءٍ
وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
- قطعاً خدا علم دارد
- آنچه را از غیرِ او از [هر] چیزی میخوانند
- و او عزیزِ حکیم است
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٤۳
وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ
وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ
- و برای مردم آن مَثَلها میزنیم
- و آن را تَعَقُّل نمیکنند اِلّا عالمان
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٤٤
خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ
- خدا به حق، آسمانها و زمين را خَلْق کرد
- قطعاً قطعاً در آن نشانهای برای مؤمنان است
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٤٥
اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ
وَأَقِمِ الصَّلَاةَ
إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ
وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ
وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ
- تلاوت کن آنچه را از کتاب سویت وحی کردیم
- و نماز برپا دار
- حقیقتاً نماز نهی میکند از زشتکاری و گناه
- و قطعاً ذکر خداوند بزرگتر است
- و خداوند علم دارد آن چه را میسازيد
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٤٦
وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ
إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ
إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ
وَقُولُوا آمَنَّا
بِالَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَأُنْزِلَ إِلَيْكُمْ
وَإِلَهُنَا وَإِلَهُكُمْ وَاحِدٌ
وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
- و با اهل کتاب مجادله نکن
- اِلّا به آن [روشی] که آن نیکوتر است
- مگر کسانی از ایشان که ظلم کردند
- و بگویید: «ايمان آوردیم
- به آنچه سویمان و به آنچه سویتان نازل شد
- و خدای ما و خدای شما یکیست
- و ما برای او مسلمان هستیم»
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٤۷
وَكَذَلِكَ أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ
فَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ
يُؤْمِنُونَ بِهِ
وَمِنْ هَؤُلَاءِ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ
وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا الْكَافِرُونَ
- و اینچنین به سویت کتاب را نازل کردیم
- پس آنان که کتاب را بِهِشان دادیم
- به آن مؤمن میشوند
- و از ايشان، کسی [حقیقتاً] به آن مؤمن میشود
- و آياتمان را انکار نمیکنند اِلّا کافران
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٤۸
وَمَا كُنْتَ تَتْلُو مِنْ قَبْلِهِ مِنْ كِتَابٍ
وَلَا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ
إِذًا لَارْتَابَ الْمُبْطِلُونَ
- و تو از قَبْلِ آن، از [هیچ] کتابی تلاوت نمیکردی
- و به دستِ راستت آن را خط نمینوشتی
- آنگاه، اهل باطل حتماً تردید میکردند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٤۹
بَلْ هُوَ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ
فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ
وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا الظَّالِمُونَ
- بلکه آن آيات، بیانگریست
- در سینهی آنانی که علم به ایشان داده شده است
- و آيات را انکار نمیکند اِلّا ظالمان
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٥٠
وَقَالُوا لَوْلَا أُنْزِلَ عَلَيْهِ آيَاتٌ مِنْ رَبِّهِ
قُلْ إِنَّمَا الْآيَاتُ عِنْدَ اللَّهِ
وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ
- و گفتند: «چرا آیاتی از پروردگارش بر او نازل نشد؟»
- بگو: «قطعاً آیات(:معجزات) نزد خداوند است
- و قطعاً من، اِنذاردهندهای بیانگر[و آشکار] هستم
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٥١
أَوَلَمْ يَكْفِهِمْ
أَنَّا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ
الْكِتَابَ يُتْلَى عَلَيْهِمْ
إِنَّ فِي ذَلِكَ لَرَحْمَةً وَذِكْرَى
لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
- آیا ایشان را کفایت نکرده است
- که حقیقتاً ما بر تو نازل کردیم
- کتاب را [که] بر ايشان تلاوت میشود
- حقیقتاً در آن حتماً رحمت و ذکر(: تذکری) هست
- برای قومی که مؤمن میشوند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٥۲
قُلْ كَفَى بِاللَّهِ
بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ شَهِيدًا
يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ
وَالَّذِينَ آمَنُوا بِالْبَاطِلِ
وَكَفَرُوا بِاللَّهِ
أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ
- بگو: «خداوند کافیست
- بین من و بین شما شاهدی [باشد]
- علم دارد به آنچه در آسمانها و زمين است
- و آنان که به باطل ایمان آوردند
- و به خداوند کافر شدند
- آنها، همانها خسارتمند هستند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٥٣
وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ
وَلَوْلَا أَجَلٌ مُسَمًّى
لَجَاءَهُمُ الْعَذَابُ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً
وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ
- و از تو عجله میخواهند به عذاب[شدن]
- و اگر اَجَلِ مُسمی(:عُمْر مُقرّر) نبود
- قطعاً ایشان را عذاب میآمد و یکهو میآیدشان
- و ایشان [به آن] شعور(:دَرْک) ندارند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٥٤
يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ
وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ
- و از تو عجله میخواهند به عذاب[شدن]
- و قطعاً قطعاً جهنم احاطهکنندهای به کافرانست.
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٥٥
يَوْمَ يَغْشَاهُمُ الْعَذَابُ
مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ
وَيَقُولُ ذُوقُوا
مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
- روزی عذاب میپوشاندشان
- از بالاشان و از پایینِ پاهاشان
- و میگوید مزه مزه کنید
- آنچه را عمل میکردید
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٥٦
يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا
إِنَّ أَرْضِي وَاسِعَةٌ
فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ
- ای بندگان من که ایمان آوردید
- همانا زمين من وَسیع است
- پس تنها مرا عبادت کنید
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٥۷
كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ
ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ
- هر تَنی مرگ را مزه مزه میکند
- سپس سویِ ما رَجْعَت داده میشوید
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٥٨
وَالَّذِينَ آمَنُوا
وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ
لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ
خَالِدِينَ فِيهَا
نِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ
- و کسانی که ایمان آوردند
- و صالحات انجام دادند
- در غُرفههایی از بهشت حتماً جای میدهیمشان
- نَهْرها از زيرش جاریست
- در آن جاودانند
- چه نیکوست اَجْرِ عملکنندگان!
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٥٩
الَّذِينَ صَبَرُوا
وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
- کسانی که صبر کردند
- و بر پروردگارشان توكّل کردند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٦٠
وَكَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ
لَا تَحْمِلُ رِزْقَهَا
اللَّهُ يَرْزُقُهَا وَإِيَّاكُمْ
وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
- و چه بسيار از جُنبدگان
- رزقشان را مُتَحَمِّل نمیشوند
- خداوند رزق ايشان و شما را میدهد
- و او شنوایِ عالِم است
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٦١
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ
مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ
وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ
لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ
- و حتماً اگر از ايشان بپرسی:
- «چه کسی آسمانها و زمين را خَلْق کرد
- و خورشيد و ماه را تسخیر کرد؟»
- قطعاً میگویند: «خداوند»
- پس [از حق] کجا رویْگردان میشوند؟!
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٦۲
اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ
لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ
وَيَقْدِرُ لَهُ
إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ
- خداوند رزق را انبساط میدهد
- برای هر کس از بندگانش بخواهد
- و بر آن قدرت دارد
- همانا خداوند بر هر چیزی عالِم است
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٦۳
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ
مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً
فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِهَا
لَيَقُولُنَّ اللَّهُ
قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ
بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ
- و حتماً اگر از ايشان بپرسی:
- چه کسی آبی از آسمان نازل کرد
- و زمين را از بعدِ مرگِ آن، با آن[آب] زنده کرد
- قطعاً میگویند: «خداوند»
- بگو حمد از آنِ خداوند است
- بلکه اکثرشان تَعقّل نمیکنند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٦٤
وَمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ
وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ
لَهِيَ الْحَيَوَانُ
لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
- و این حیات دنیا [چیزی] اِلّا لهو و لعب نیست
- و همانا خانهی آخرت
- قطعاً، آن زنده است
- اگر علم داشتید
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٦٥
فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ
دَعَوُا اللَّهَ
مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ
إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ
- پس هنگامی که در کِشتی سوار شوند
- خداوند را میخوانند
- [و] دین را برای او خالص میسازند
- پس آنگاه که به سوی خشکی نجاتشان داد
- آنگاه، ايشان شِرک میورزند
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٦٦
لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ
وَلِيَتَمَتَّعُوا
فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ
- تا به آنچه دادیمشان کافر شوند
- و تا تَمَتُّع گیرند
- پس، علم خواهند یافت
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٦۷
أَوَلَمْ يَرَوْا
أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا
وَيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ
أَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُونَ
وَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ
- و آیا رؤیت نکردهاند
- حقیقتاً [مکه را] حَرَمی اَمْن قرار دادیم
- و مَردُم از حوالیِ آن قاپیده میشوند؟!
- آیا پس به باطل مؤمن میشوند؟!
- و به نعمت خداوند کافر میشوند؟!
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٦٨
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ
افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا
أَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُ
أَلَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْكَافِرِينَ
- و کیست ظالمتر از آن که
- کِذبی را بر خدا اِفترا بست
- یا حق را آنگاه که به[سوی] او آمد تکذیب کرد
- آیا اِقامتگاهی برای کافران در جهنم نیست؟!
•┈┈┈┈••✾••┈┈┈┈•
٦۹
وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا
لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا
وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ
- و آنان که جهد کردند در [راه] ما
- حتماً [در] راههایمان هدایتشان میکنیم
- و قطعاً قطعاً خدا با نیکوکاران است
پایان سوره
